Caciatorini Baby - sycylijskie kiełbaski

Caciatorini to jeden z najbardziej rozpoznawalnych sycylijskich produktów kulinarnych – niewielka kiełbaska uzyskiwana ze świeżego mięsa wieprzowego, poddawana procesowi krótkiego dojrzewania. Ta wersja jest łagodna i produkowana ręcznie, wyłącznie na bazie naturalnych składników.

Skąd nazwa i skąd taki format?

Nazwa wywodzi się od myśliwych – to kiełbaski małe, twarde i trwałe, jakie zabierało się w teren jako prowiant. Stąd ich rozmiar: nie kroi się ich w plastry na talerz, tylko odłamuje albo gryzie bezpośrednio, co czyni z nich najprostszą przekąskę do wina i piwa.

Co daje krótkie dojrzewanie?

Wędlinę bardziej miękką i wilgotną niż długo dojrzewające salami, o łagodniejszym, mniej skoncentrowanym smaku. Krótszy proces oznacza też, że wyraźniej czuć samą wieprzowinę, a mniej efektów fermentacji.

Jak je podać?

W całości, na desce, obok sera, oliwek i pieczywa – to najbardziej naturalny sposób. Pokrojone ukośnie w grube plastry na przekąskę do wina. Pokrojone w kostkę do makaronu, do sosu pomidorowego albo do zapiekanki, gdzie oddadzą tłuszcz i aromat.

Dla kogo wersja łagodna?

Dla osób, które nie przepadają za ostrymi wędlinami, dla dzieci i do dań, w których kiełbaska ma uzupełniać smak, a nie go zdominować. Brak pikantności sprawia też, że wyraźniej czuć samo mięso i sól.

Przechowywanie

Trzymaj wędlinę w lodówce, w papierze lub w opakowaniu, i spożyj do daty podanej na etykiecie. Przed podaniem wyjmij ją z chłodu na kilkanaście minut.

Ile sztuk zamówić?

Caciatorini są niewielkie, więc przy desce dla kilku osób warto liczyć po jednej–dwie sztuki na osobę, zwłaszcza jeśli mają być wędliną główną. Jako element większego stołu, obok serów i innych wędlin, wystarcza ich mniej.

Przechowywanie i łańcuch chłodniczy: Produkt wymaga ciągłego chłodzenia. Po odbiorze przełóż go od razu do lodówki lub zamrażarki, zgodnie z oznaczeniem na etykiecie, i spożyj do daty podanej na opakowaniu. Produktu raz rozmrożonego nie zamrażaj ponownie.