Pesto Bazyliowe Genovese DOP

Pesto con basilico alla genovese to oryginalny włoski zielony sos z bazylii z certyfikatem DOP, z serami Grana Padano DOP, Parmigiano Reggiano DOP i Pecorino Romano DOP, orzeszkami piniowymi oraz dodatkiem czosnku i soli. Tradycyjnie wytwarzany jest w marmurowych moździerzach.

Dlaczego moździerz, a nie blender?

Bo sposób rozdrabniania zmienia smak. Ostrza blendera tną i podgrzewają liście, przez co bazylia ciemnieje i gorzknieje. Ucieranie w marmurowym moździerzu rozgniata je powoli, uwalniając olejki bez utleniania. Stąd też konsystencja: pesto z moździerza jest gęste i wyraźnie ziarniste, a nie gładkie jak krem.

Po co aż trzy sery?

Bo każdy pełni inną rolę. Grana Padano daje łagodną bazę, Parmigiano Reggiano orzechową głębię, a Pecorino Romano – owczy, słony akcent, który wybija się na końcu. Pesto z jednego sera jest wyraźnie bardziej płaskie w smaku.

Jak podawać pesto?

Nigdy nie podgrzewaj go na patelni. Odcedź makaron, wymieszaj z pesto i kilkoma łyżkami wody z gotowania poza ogniem – skrobia zwiąże sos, a bazylia nie zdąży zgorzknieć. Klasycznie do makaronu trofie albo linguine, tradycyjnie z dodatkiem ziemniaka i fasolki szparagowej.

Do czego jeszcze?

Na kanapki i grzanki. Do gnocchi. Jako sos do pieczonych warzyw i do ryb. Do zup, jako łyżka na wierzchu. Do sałatek z pomidorem i mozzarellą.

Przechowywanie

Po otwarciu przechowuj słoik w lodówce, a powierzchnię pesto przykryj cienką warstwą oliwy – to zapobiega ciemnieniu. Spożyj produkt do daty podanej na opakowaniu.

Ile pesto na porcję makaronu?

Dwie–trzy łyżki na porcję w zupełności wystarczą. Pesto jest gęste i intensywne, a jego zadaniem jest oblepienie makaronu cienką warstwą, nie utopienie go w sosie – nadmiar sprawia, że danie staje się ciężkie i tłuste.