Wędzony na zimno - Łosoś norweski filet

Filet z łososia atlantyckiego wędzony zimnym dymem, ze skórą. Wędzenie na zimno to proces powolny, prowadzony w niskiej temperaturze przez kilka godzin – i to właśnie ta temperatura decyduje o wszystkim. Białko nie ścina się tak jak przy wędzeniu na gorąco, dlatego mięso pozostaje jedwabiste, elastyczne i daje się kroić w cienkie, przezroczyste w świetle plastry.

Czym różni się od łososia wędzonego na gorąco?

Strukturą. Wędzony na gorąco płatkuje się jak ryba pieczona i zjada widelcem; wędzony na zimno pozostaje spójny i kroi się nożem. Różny jest też sposób podania: na gorąco – do ziemniaków i sałatek, na zimno – na pieczywo, do rolad i na półmiski.

Co daje filet ze skórą?

Łatwiejsze krojenie i lepsze przechowywanie. Skóra stanowi naturalny spód, po którym prowadzi się nóż, dzięki czemu plastry wychodzą równe i cienkie. Chroni też mięso przed obsychaniem od dołu. Przed podaniem plastry zdejmuje się ze skóry i odkłada ją.

Jak kroić łososia wędzonego na zimno?

Długim, cienkim, ostrym nożem, pod małym kątem, prowadząc ostrze niemal równolegle do skóry. Im cieńszy plaster, tym lepszy efekt na talerzu. Filet kroi się najłatwiej dobrze schłodzony, ale podaje kilkanaście minut po wyjęciu z lodówki.

Jak podać?

Na pieczywie z masłem, koperkiem i cytryną. W roladkach z serkiem i szczypiorkiem. W sałatce z awokado i rukolą. Do makaronu, dodany na sam koniec, już po zdjęciu patelni z ognia – w wysokiej temperaturze plastry twardnieją i tracą charakter.

Przechowywanie

Przechowuj rybę w lodówce, w oryginalnym opakowaniu, i spożyj do daty podanej na etykiecie. Po otwarciu zjedz produkt w krótkim czasie. Ryby sprowadzamy pod zamówienie.

Przechowywanie i łańcuch chłodniczy: Produkt wymaga ciągłego chłodzenia. Po odbiorze przełóż go od razu do lodówki lub zamrażarki, zgodnie z oznaczeniem na etykiecie, i spożyj do daty podanej na opakowaniu. Produktu raz rozmrożonego nie zamrażaj ponownie.